سی امین دوره لیگ برتر آقایان سال96
  • تيم
  • بازی
  • امتياز
  • نفت گاز گچساران
  • 14
  • 24
  • شهرداری کازرون
  • 14
  • 23
  • فولاد مبارکه سپاهان
  • 14
  • 20
  • سنگ آهن بافق
  • 14
  • 18
  • هپکو اراک
  • 14
  • 10
  • صنعت مس کرمان
  • 14
  • 7
  • نیروی زمینی تهران
  • 14
  • 6
  • پتروشیمی مارون
  • 14
  • 4
تاريخ:يازدهم تير 1397 ساعت 12:46   |   کد : 207392

کاستاراتویچ: باید چند سال منتظر باشید و سرمایه‌گذاری کنید

 سرمربی تیم ملی هندبال ایران و ملی‌پوشان این رشته امیدوار به کسب یک نتیجه خوب در بازی‌های آسیایی جاکارتا هستند. کاستاراتویچ نتیجه خوب در این مسابقات را رسیدن به نیمه نهایی بازی‌های آسیایی می‌داند.
 
به گزارش ایسنا، هندبال ایران ستاره‌های خوبی دارد که در لیگ های اروپایی می‌درخشند. با وجود پتانسیل خوبی که در این رشته وجود دارد اما سال‌ها است که جایگاهش را در آسیا از دست داده است. فدراسیون هندبال ایران یک ماه و نیم است که با زوران کاستاراتویچ مربی اهل مقدونیه قرارداد بسته و به نظر می‌رسد دیگر وقت آن رسیده تا برای بازی‌های آسیایی جاکارتا همه دست به دست هم دهند تا خوش رنگ ترین مدال سهم هندبال ایران شود. 
این رشته در چند سال گذشته با ناکامی های زیادی روبه رو بوده است. کسب مدال در جاکارتا برای پایان دادن به این ناکامی ها خیلی مهم است، اما این کار چقدر شدنی است پاسخی است که باید ملی پوشان و سرمربی تیم ملی به آن بدهند. 
زوران کاستاراتویچ سرمربی جدید تیم ملی هندبال ایران، محسن باباصفری عضو تیم استوابخارست رومانی، پویا نوروزی نژاد عضو تیم گومِرش باخ آلمان و بازیکن تیم کادتن شافهازن سوییس در فصل گذشته، مجتبی حیدرپور و مهرداد صمصامی بازیکنان تیم نفت و گاز گچساران با حضور در ایسنا امیدوار به کسب یک نتیجه خوب برای هندبال ایران در بازی های آسیایی جاکارتا شدند. در ادامه گفت و گوی ایسنا با سرمربی تیم ملی هندبال ایران و ملی پوشان این رشته را می خوانید.
 

* بهترین نتیجه‌ای که در بازی‌های آسیایی برای هندبال کسب شده است دومی است، به نظر شما در این دوره از بازی‌ها چه نتیجه‌ای برای تیم ایران کسب خواهد شد؟
 
زوران کاستاراتویچ : برای اولین بار است که همه یه جا هستیم، شاید هم برای آخرین بار باشد. معمولا در کنفرانس خبری‌های هندبال روسای فدراسیون ها هم هستند. من از اینکه در کنار تیم ملی ایران هستم، خوشحالم. از فدراسیون هندبال که به من اجازه داد با تیم‌ ‌ملی ایران کار کنم و همچنین از مهمان نوازی فدراسیون تشکر می‌کنم. فقط با حدس و گمان می‌توان راجع‌ به بازی‌های آسیایی جاکارتا صحبت کرد. هنوز دقیق نمی‌دانیم که حریفان ایران در بازی های آسیایی چه تیم‌هایی هستند. ۲۵ ژوئن گروهبندی مشخص خواهد شد، اکنون نمی دانیم برنامه چیست. ما در جاکارتا همه تلاش خود را می‌کنیم. به همه چیز فکر می‌کنیم تا یک قدم به سمت جلو برویم و در نیمه نهایی حضور داشته باشیم. همگی این جا هستیم که از هم حمایت کنیم و همدیگر را ساپورت کنیم و یک نتیجه‌ خوب بگیریم. نتیجه‌ خوب از نظر من این است که به نیمه نهایی برسیم. 
 
محسن باباصفری: اکنون انتظارات از هندبال خیلی بالا است. این انتظارات  سبب می‌شود روی بازیکنان و همچنین مسئولان فدراسیون فشار باشد. ما سعی کردیم فشارها را کمتر کنیم. چند وقت پیش که در رقابت‌های قهرمانی آسیا بودیم فشارروی تیم خیلی زیاد بود و باعث شد تیم آن طور که باید نتیجه‌ نگیرد و به جهانی نرسد. امیدوارم همانطور که کم کم فشارها کم می‌شود بتوانیم نتیجه‌ خیلی خوبی بگیریم. کسب یک نتیجه خوب این دور از دسترس نیست ما پتانسیل‌ این را داریم که بتوانیم جزو سه تیم برتر آسیا باشیم.

* ‌ به نظر شما دقیقا چه عنوان و مدالی را باید در بازی‌های آسیایی مطالبه کرد؟ مدال طلا ، نقره یا برنز یا بودن در چهار تیم برتر؟
 
پویا نوروزی‌نژاد: به نظرم هیچ وقت نمی‌شود نتیجه‌ را از قبل پیش‌بینی کرد. حتی بهترین تیم‌های دنیا در دیگر رشته ها هم نمی‌توانند بگویند که در مسابقه پیش رو مدال طلا یا نقره را می‌گیرند. هندبال ایران پتانسیل لازم را دارد، در سال‌های گذشته هم همیشه این پتانسیل‌ بوده، ولی گاهی به دلیل برخی از مشکلات تیم نتیجه‌ بدی گرفته است. من فکر می کنم باید برای رسیدن به چهار تا تیم برتر تلاش کنیم. کار سختی است، اما باید همه تلاش خود را بکنیم تا به این هدف برسیم. اما باز هم می گویم باید ببینیم در حین مسابقات چه پیش خواهد آمد.
 
مهرداد صمصامی : در ایران پتانسیل‌ هندبال ما نسبت به سایر رشته‌های توپی هندبال بیشتر است ولی ما به این امیدواریم که حریفان آسیایی روی ما حساب دیگری باز می‌کنند. قطر که همیشه قهرمانی آسیا را یدک می کشد همیشه از تیم ایران می ترسد و قبل از هر تورنمنتی حتما یک بازی دوستانه با ایران برگزار می‌کند. همین الان هم ما یک تورنمنت در قطر داریم. ما توانایی لازم را داریم اما قبل از یک تورنمنت بزرگ آن هم در رشته‌های گروهی نمی‌توان گفت‌ چه نتیجه‌ای حاصل خواهد شد. در رشته‌های انفرادی براساس رکوردها می‌توان گفت تقریبا چه نتیجه ای به دست می‌آید اما در رشته‌های گروهی نمی توان حدسی زد. همه با جان و دل کار می‌کنیم و دیگر زمان آن رسیده که‌ همه دست به دست هم ‌دهیم تا یک تیم خوب روانه مسابقات شود. به نظرم باید یک هندبال خوب و با تکنیک در سطح آسیا ارائه کنیم تا بتوانیم واقعا به راحتی به فینال برسیم. سخت است، اما دور از دسترس نیست. تیم ما با حضور لژیونرها واقعا این قدرت را دارد. باید بتوانیم حداقل دومی گوانگژو را تکرار کنیم و از جایگاه آسیایی خود دفاع کنیم.
 
مجتبی حیدرپور: به نظر من شرایط ما خیلی از لحاظ تمرینی و اردویی بهتر شده است. اکنون نیز بیشتر در کنار هم هستیم و تمرین می‌کنیم. به نظرم باید بتوانیم نتیجه‌ بهتری از مسابقات انتخابی جهان را کسب کنیم.



*  نظرتان درباره حریفان ایران همانند عربستان، قطر ، کره در بازی‌های آسیایی چیست؟
 
*  آیا تیم‌های ملی کشورهای دیگر با این مشکل - دوری لژیونرها- روبه رو هستند؟
 
محسن باباصفری: ‌دقیقا همه با این مشکل روبرو می‌شوند. تیم‌هایی مثل قطر که لژیونر دارند هم این مشکل را دارند. فکر نکنید آنها این مشکلات تجربه نمی کنند.
 
پویا نوروزی نژاد: کشورهایی مثل بحرین، کره، امارات، عمان و عربستان سعودی لژیونرهای زیادی ندارند و این نکته مثبت آنها است. این تیم ها لژیونر ندارند و با امکانات متوسط رو به بالا در حال تمرین هستند. مربیان خوبی دارند و هماهنگی آنها خیلی بیشتر از تیم ما است، چون هرموقع که بخواهند اردوی تیم ملی می گذارند. اما قطر چند لژیونر دارد، آنها بازیکن تاپی هستند و امکانات دیگری در سطح حرفه‌ای دارند. ما در ایران بازیکنان و لژیونرهای خوبی در اختیارداریم، اما این که آن ها با توجه به دور بودن از یکدیگر بخواهند هماهنگ کار کنند کار سختی است.
 
* برای لژیونرها سرمایه‌گذاری شده است و نباید لژیونر بودن را به عنوان نقطه ضعف عنوان کرد. بازی‌های آسیایی هر چهار سال یکبار برگزار می‌شود و تاریخ آن مشخص است. به نظر می رسد که لژیونرها می توانند برای حضور در آن برنامه ریزی کنند، اینطور نیست؟
 
مهرداد صمصامی: درست است که زمان بازی‌های آسیایی مشخص است، اما فدراسیون جهانی این مسابقات را به رسمیت نمی شناسد. برخی از کشورها که پویا هم گفت‌ لژیونر ندارند و هر وقت بخواهند اردو می‌گذارند و راحت هستند، از لحاظ امکاناتی هم بالاتر از ما هستند و هر جای دنیا بخواهند کمپ تمرینی می‌زنند. ولی ما نمی توانیم. لژیونر در باشگاه تعهد دارد وقتی باشگاه موافقت نکند، نمی‌توانند بیایند. در جام ملت‌های آسیا آمدند و دو ماه هم در کنار تیم بودند. لژیونرهای تیم‌ ‌ملی قطر در همان مسابقات جام ملت‌های آسیا دو روز ‌مانده به مسابقات به تیم ‌اضافه شدند، آنها در اردوی تیم های ملی شان هم نبودند. به نظر من لژیونرها کار بزرگی می‌کنند. یازده ماه در اروپا سخت تمرین و مسابقه می‌دهند و در کل یک ماه زمان استراحت دارند. در حال‌ حاضر  تنها ۱۰ روز است که مسابقات آنها در اروپا تمام شده است. آن ها در زمان استراحت خود هستند، ولی با این حال به اردوی تیم‌ ‌ملی آمده‌اند. رشته‌های دیگر هم در بازی‌های آسیایی با این مشکلات روبرو خواهند شد. در والیبال سه، چهار لژیونر داریم، اما مطمئنا آنها هم به مشکل می خورند. مزیت آنها این است که لیگ آنها کمی دیرتر آغاز می‌شود. ‌استارت بازی‌های آسیایی یک هفته‌ بعد از آغاز مسابقات لژیونرهای ما می خورد. باشگاه‌های اروپایی سرمایه‌گذاری کردند و این بازیکنان را به خدمت گرفته‌اند. روی آنها حساب باز کرده‌اند و برای آنها هر بازی مهم است. آنها در هر پست فقط یک یا دو بازیکن خوب دارند. به نظر من باید فدراسیون‌ها با باشگاه‌ها تعامل خوب داشته باشند تا بتوانند با هر شرایطی بازیکنان را موقع مسابقات در اختیار داشته باشند. لژیونرها هیچ گاه کم کاری نکرده اند.
 
محسن بابا صفری: ۹ روز پیش آخرین بازی باشگاهی من تمام شده است. بعد از شش ماه دوری از خانواده‌ و ایران سه روز در کنار خانواده‌ بودیم و بعد به اردوی تیم‌ ‌ملی آمدیم.
 
* پس تنها راه‌حل ‌این مشکل، اضافه شدن بازی‌های آسیایی به تقویم فدراسیون جهانی است؟
 
مهرداد صمصامی : قرار بود که اضافه شود. تصمیم داشتند که بازی‌های اروپایی را به تقویم جهانی ‌اضافه کنند. در این شرایط دیگر همه بچه‌ها می‌توانند در بازی‌های آسیایی تیم خود را همراهی کنند.
 
زوران کاستارا تویچ:  همیشه مربیان با بازیکنانی که تبعیت می‌گیرند مشکل دارند، به خصوص در تیم قطر. ما درباره آنها چکار می‌توانیم انجام دهیم؟ شما چه فکری می‌کنید معمولا آنها بازیکنان خوبی هستند.زوران کاستاراتویچ: من این فرصت را داشتم که بازی‌های دوره قبل را ببینم، خیلی از بازی‌ها را دانلود کردم. شاید آنها حریف ما باشند شاید هم نباشند. ما پتانسیل‌ داریم. آنها خوب بازی می‌کنند. بعضی ا
ز آنها مانند عربستان مربی تعویض کرده‌اند، البته از همان کشورهای قبلی مربی گرفتند. عربستان از اسپانیا مربی گرفت و بحرین از ایسلند. بنابراین آنها استایل بازی را تغییر نمی‌دهند. فکر می کنم ما می‌توانیم در مقابل حریفانمان پیشرفت داشته باشیم. می‌توانیم در بازی‌های آسیایی جاکارتا بهتر بازی کنیم. پتانسیل‌ زیادی داریم تا نتیجه‌ خوبی در بازی‌ها بگیریم. من اعتقاد دارم که این اتفاق می افتد، زیرا بازیکنان خوبی داریم که شایسته مدال هستند.
 
* به نظر شما اصلی‌ترین و سخت‌ترین حریفان ایران چه تیم‌هایی هستند؟
 
محسن باباصفری: قطر، کره، ژاپن، بحرین و عربستان واقعا تیم‌های زهرداری هستند. هر چند کشورهایی مانند عمان و چین در این سال‌ها سرمایه‌گذاری خوبی روی هندبال کرده‌اند. ما سری قبل در بازی‌های آسیایی به عمان باختیم. حریفان اصلی ما در جاکارتا هم قطعا چهار تیمی هستند که اکنون به جام جهانی راه پیدا کرده‌اند. همچنین ژاپن هم که وایلد کارت جهانی را گرفت، جزو رقبای ما خواهند بود. این پنج تا تیم سخت‌ترین حریفان ما هستند.
 
پویا نوروزی نژاد: هنوز گروه بندی در بازی‌های آسیایی مشخص نیست و نمی دانیم با چه تیم‌هایی باید بازی کنیم. وقتی بدانیم گروه چیست و مقابل چه تیم‌هایی بازی می‌کنیم، قطعا مربی هم برنامه تاکتیکی مختلفی مقابل تیم‌های مختلف خواهد چید. من با محسن موافق‌ام. این چهار تیمی که برای جام جهانی رفتند حریفان سخت ما هستند. آنها تیم‌های خوب و با کیفیتی هستند  ولی خب نمی‌توان گفت‌ فقط این چهار تیم‌اند که ما مقابل آنها بازی خواهیم کرد. به نظر من باید همه بازی ها را محکم جلو برویم  وتمام تمرکز خود را داشته باشیم تا در همه بازی‌ها  نتیجه‌ خوبی بگیریم.
 
مهرداد صمصامی: حریفان ما در آسیا مشخص هستند. فعلا حرف اول را در آسیا قطر می زند. تیم بحرین خوب سرمایه‌گذاری کرده است و در رقابت‌های قهرمانی آسیا نیز خیلی قوی ظاهر شد. عربستان و کره هم زهردار هستند، اما من همیشه گفته‌ام همه چیز را باید پله پله جلو رفت. گروه بندی باید مشخص و استراتژی تعیین شود که جلوی دو تیم چگونه بازی کنیم. بستگی به گروه بندی دارد، اما حریفان اصلی همین چهار، پنج تیم هستند. ما پتانسیل‌ داریم که سر تر از تیم‌های آسیایی باشیم. تیم‌های بحرین و عربستان را در جام ملت‌ها نتوانستیم شکست دهیم، ولی ما با همین شرایطی که داریم با آمادگی و با هماهنگی هر چه بیشتر می‌توانیم این تیم‌ها را پشت سر بگذاریم. ما فقط قطر سخت مان است آن هم به این دلیل که از لحاظ امکاناتی قابل قیاس با ما نیستند، اما ما جوانان خوبی در اختیار داریم، لژیونرهای خیلی خوبی داریم که جزو برترین‌های لیگ‌های اروپایی هستند و واقعا امیدواریم در بازی‌های آسیایی جاکارتا یک نتیجه‌ در شان هندبال کسب کنیم.


* بازی‌های تدارکاتی قطر برای آمادگی تیم قبل از بازی های آسیایی جاکارتا کافی است؟
 
مهرداد صمصامی: ما تازه شروع کرده‌ایم همه بازیکنان‌ تیم تازه کنار هم جمع شدند. قبلا مربی هم مربی رسمی نداشتیم، یک مدت هم لژیونرها به خاطر درگیری در لیگ‌های اروپایی خود نبودند. به تازگی همه تیم جمع شدند و داریم کار می‌کنیم. دو تا بازی دوستانه با تیم‌های ملی جوانان داشتیم که در شرایطی که همه تیم با هم بودیم، برای تیم بد نبود. در آن بازی مقداری روی تاکیتک و تکنیکی که مربی در نظر داشت کار کردیم، اما خب فکر کنم در آینده هر چقدر بازی دوستانه بیشتر باشد اشتباه‌هایمان را خواهیم شناخت و می‌توانیم از آن اشتباه‌ها استفاده و در مسابقات بازی‌های آسیایی جاکارتا آماده تر باشیم.
 
مجتبی حیدر پور: به نظر من نه. شاید اردوها کافی باشد. اما هر چه‌ بیشتر بازی تدارکاتی داشته باشیم آن هم با تیم‌های خیلی خوب، همانند قطر و سایر تیم‌های خوب آسیایی تاثیرگذار خواهد بود. ما باید با بازی تدارکاتی با تیم‌های خوب نقاط ضعف خود را پیدا کنیم . هر چه هماهنگ تر شویم مسلما بهترین نتیجه‌ را خواهیم گرفت.
 
زوران کاستاراتویچ: برای این که چند مسابقه دوستانه داشته باشیم، بازی با قطر بازی‌های خوبی خواهد بود. تیم‌های اروپایی بازی‌های انتخابی جام جهانی را به پایان رسانده‌اند. بعضی از تیم‌ها در بازی‌های مدیترانه حضور خواهند داشت. سعی می‌کنیم چند بازی دوستانه خوب ترتیب دهیم. تلاش می‌کنیم که موسوی در این کمپ حضور داشته باشد تا بر روی تاکتیک‌ها کار کنیم. بعد از پنجمین کمپ در ایران چند بازی دوستانه در قطر خوب است. بعد از آن در نهایت ۱۶ بازیکن را برای بازی‌های آسیایی جاکارتا انتخاب می‌کنیم. تیم قطر تیم خوبی است. بازیکنانی بین‌المللی و لژیونر دارد. و بازی با آن تیم نتیجه خوبی برای ما خواهد داشت.

* شما درباره لژیونرهای ایران چه فکری می کنید؟
 
زوران کاستاراتویچ: از نزدیک زیاد بازی لژیونرها را ندیدم، زیرا بعضی از آنها هنوز آسیب دیده هستند. برخی دیگر نیز لیگ‌هایشان در ماه آوریل به اتمام رسیده است و آنهایی که در ترکیه هستند در آخر ژوئن بازی‌های‌شان را تمام می‌کنند. در فرصت‌های بعدی می‌توانم توانایی های آنها را ببینم و عادت‌هایشان را بشناسم . باید اعتراف کنم  که هنوز نمی دانم که از چند لژیونر می‌توانم در جاکارتا استفاده کنم زیرا برخی از ان ها جابه جا شده‌اند و من شرایط آنها را خوب نمی دانم. اما حضور آنها در بازی‌های آسیایی جاکارتا می‌تواند به ما کمک کند ، زیرا تجربه بین‌المللی دارند.
 
* همیشه مربیان نگران بودند که شاید در مسابقات مهم لژیونرها امکان و اجازه حضور نداشته باشند، به نظر شما دلیل این نگرانی ها چیست؟
 
* محسن باباصفری: همان طور که می دانید در هندبال بازی‌های آسیایی جزو تقویم جهانی نیست. مشکل اصلی ما هم همین است. زمان‌های محدودی را از سوی باشگاه‌های خود داریم که می‌توانیم در اختیار تیم‌ ملی باشیم. در قهرمانی آسیا هم زمان‌های محدودی داشتیم، در آن مسابقات همه بازیکنان ملی می توانستند در اختیار تیم‌های ملی کشورهای‌شان قرار بگیرند. برای بازی‌های آسیایی مشکل اصلی این است که این مسابقات در تقویم فدراسیون جهانی ثبت نیست. از طرفی بازی‌های آسیایی از ۱۳ آگوست تا ۳۰ آگوست ادامه‌ دارد و بازی‌های لیگ اروپایی نیز در همین موقع ها آغاز می‌شود. زمان مناسبی در اختیار لژیونرها و باشگاه ها نیست. البته ما موقع عقد قرارداد صحبت‌های خود را با باشگاه کردیم و تصمیم بر این است که بتوانیم در مسابقات حضور داشته باشیم. لیگ رومانی از ۱۵ آگوست شروع می‌شود یعنی شاید ما اولین بازی لیگ خود را از دست بدهیم. مدیران باشگاه‌ها و مربیان با ما تعامل داشتند اما پویا نوروزی نژاد این شرایط راندارد. لیگ او از ۱۳ آگوست آغاز می‌شود و در صورتی که در بازی ها حاضر شود، حدود سه هفته‌ از لیگ خود را از دست خواهد داد.
 
* در گذشته برخی منتقدان معتقد بودند که حاضر نشدن لژیونرها در برخی مسابقات ملی کارشکنی خود لژیونرها است؟ نظر شما در مورد این موضوع چیست؟
 
پویا نوروزی نژاد: اگر بخواهیم به طور رسمی به این موضوع نگاه کنیم ما لژیونرها در باشگاه‌های اروپایی خود یازده ماه سال را درگیر هستیم. لیگ‌های اروپایی هفت – هشت ماهه نیست. یازده ماهه است و ما باید یازده ماه تمام برای باشگاه‌ها  بازی کنیم. ما با همه این سختی‌ها می‌توانیم برای تیم‌ ‌ملی زمان کنار بگذاریم، اما باید به گونه‌ای باشد که مسابقه در تقویم جهانی ثبت باشد. اگر مسابقات در تقویم جهانی ثبت شده باشد می‌توانیم مدت زیادی در خدمت تیم‌ ‌ملی باشیم. همان طور که در مسابقات قهرمانی آسیا کره یک ماه و نیم در کنار تیم‌ ‌ملی بودیم، هم در اردوها حاضر شدیم و هم در مسابقات شرکت کردیم. وقتی هماهنگی ها طوری بود که با مسابقات باشگاهی تداخل نداشت در خدمت تیم‌ ‌ملی بودیم و هر کاری برای پرچم کشور انجام دادیم، اما بازی‌های آسیایی جاکارتا در تقویم جهانی نیست و حضور در آن سخت است. به نظر من باشگاه‌ها نیز حق دارند چون مربی باشگاه‌ می‌گوید در این تاریخ سه تا چهار بازی داریم و به این بازیکن نیاز است. باشگاه‌ها همانند تیم‌های ملی تعداد زیادی بازیکن ندارند و با تعداد محدودی بازیکن قرارداد می بندند. در این شرایط می‌خواهند آنها را در کل فصل در اختیار داشته باشند و از آنها استفاده کنند. در این شرایط که بازی‌های لیگ همزمان با بازی‌های آسیایی جاکارتا آغاز می‌شود به تیم‌ها ضربه می خورد. آنها نیز حق دارند. قطعا این موضوع غلط است که بگوییم لژیونرها می‌خواهند کم کاری کنند یا نمی‌خواهند در تیم‌ ‌ملی باشند. همه با افتخار می آیند و همه تلاش می‌کنند که هر طوری که شده است به پرچم کشور کمک کنند. همه آرزوهایشان این است، اما  حالا در آن شرایط چه اتفاقی بیافتد، نمی دانیم.
 
محسن باباصفری: البته باید این را بگویم که تمرینات تیم‌های باشگاهی ما برای فصل دیگر از پانزده روز دیگر آغاز می‌شود. این نیست که بگوییم ۲۵ آگوست که بازی‌ها تمام می‌شود از ابتدا به برنامه تیم‌های خود اضافه می شویم. همه لژیونرها از ۱۵ روز دیگر باید برای تمرینات به باشگاه‌های خود برویم و آماده سازی خود را آغاز کنیم.


*  آیا تیم‌های ملی کشورهای دیگر با این مشکل - دوری لژیونرها- روبه رو هستند؟
 
محسن باباصفری: ‌دقیقا همه با این مشکل روبرو می‌شوند. تیم‌هایی مثل قطر که لژیونر دارند هم این مشکل را دارند. فکر نکنید آنها این مشکلات تجربه نمی کنند.
 
پویا نوروزی نژاد: کشورهایی مثل بحرین، کره، امارات، عمان و عربستان سعودی لژیونرهای زیادی ندارند و این نکته مثبت آنها است. این تیم ها لژیونر ندارند و با امکانات متوسط رو به بالا در حال تمرین هستند. مربیان خوبی دارند و هماهنگی آنها خیلی بیشتر از تیم ما است، چون هرموقع که بخواهند اردوی تیم ملی می گذارند. اما قطر چند لژیونر دارد، آنها بازیکن تاپی هستند و امکانات دیگری در سطح حرفه‌ای دارند. ما در ایران بازیکنان و لژیونرهای خوبی در اختیارداریم، اما این که آن ها با توجه به دور بودن از یکدیگر بخواهند هماهنگ کار کنند کار سختی است.
 
* برای لژیونرها سرمایه‌گذاری شده است و نباید لژیونر بودن را به عنوان نقطه ضعف عنوان کرد. بازی‌های آسیایی هر چهار سال یکبار برگزار می‌شود و تاریخ آن مشخص است. به نظر می رسد که لژیونرها می توانند برای حضور در آن برنامه ریزی کنند، اینطور نیست؟
 
مهرداد صمصامی: درست است که زمان بازی‌های آسیایی مشخص است، اما فدراسیون جهانی این مسابقات را به رسمیت نمی شناسد. برخی از کشورها که پویا هم گفت‌ لژیونر ندارند و هر وقت بخواهند اردو می‌گذارند و راحت هستند، از لحاظ امکاناتی هم بالاتر از ما هستند و هر جای دنیا بخواهند کمپ تمرینی می‌زنند. ولی ما نمی توانیم. لژیونر در باشگاه تعهد دارد وقتی باشگاه موافقت نکند، نمی‌توانند بیایند. در جام ملت‌های آسیا آمدند و دو ماه هم در کنار تیم بودند. لژیونرهای تیم‌ ‌ملی قطر در همان مسابقات جام ملت‌های آسیا دو روز ‌مانده به مسابقات به تیم ‌اضافه شدند، آنها در اردوی تیم های ملی شان هم نبودند. به نظر من لژیونرها کار بزرگی می‌کنند. یازده ماه در اروپا سخت تمرین و مسابقه می‌دهند و در کل یک ماه زمان استراحت دارند. در حال‌ حاضر  تنها ۱۰ روز است که مسابقات آنها در اروپا تمام شده است. آن ها در زمان استراحت خود هستند، ولی با این حال به اردوی تیم‌ ‌ملی آمده‌اند. رشته‌های دیگر هم در بازی‌های آسیایی با این مشکلات روبرو خواهند شد. در والیبال سه، چهار لژیونر داریم، اما مطمئنا آنها هم به مشکل می خورند. مزیت آنها این است که لیگ آنها کمی دیرتر آغاز می‌شود. ‌استارت بازی‌های آسیایی یک هفته‌ بعد از آغاز مسابقات لژیونرهای ما می خورد. باشگاه‌های اروپایی سرمایه‌گذاری کردند و این بازیکنان را به خدمت گرفته‌اند. روی آنها حساب باز کرده‌اند و برای آنها هر بازی مهم است. آنها در هر پست فقط یک یا دو بازیکن خوب دارند. به نظر من باید فدراسیون‌ها با باشگاه‌ها تعامل خوب داشته باشند تا بتوانند با هر شرایطی بازیکنان را موقع مسابقات در اختیار داشته باشند. لژیونرها هیچ گاه کم کاری نکرده اند.
 
محسن بابا صفری: ۹ روز پیش آخرین بازی باشگاهی من تمام شده است. بعد از شش ماه دوری از خانواده‌ و ایران سه روز در کنار خانواده‌ بودیم و بعد به اردوی تیم‌ ‌ملی آمدیم.
 
* پس تنها راه‌حل ‌این مشکل، اضافه شدن بازی‌های آسیایی به تقویم فدراسیون جهانی است؟
 
مهرداد صمصامی : قرار بود که اضافه شود. تصمیم داشتند که بازی‌های اروپایی را به تقویم جهانی ‌اضافه کنند. در این شرایط دیگر همه بچه‌ها می‌توانند در بازی‌های آسیایی تیم خود را همراهی کنند.
 
زوران کاستارا تویچ:  همیشه مربیان با بازیکنانی که تبعیت می‌گیرند مشکل دارند، به خصوص در تیم قطر. ما درباره آنها چکار می‌توانیم انجام دهیم؟ شما چه فکری می‌کنید معمولا آنها بازیکنان خوبی هستند.
قطر فرصت ندارد که از لژیونرهای زیادی استفاده کند، زیرا بسیاری از آنها در لیگ‌های اروپایی بازی می‌کنند. بنابراین آن طور که من اطلاع دارم مربی قطر تنها از بازیکنانی که در لیگ خودشان هستند، استفاده می‌کند. البته در لیگ خودشان بازیکنان خوبی دارند، اما بعد از  المپیک ۲۰۲۰ آنها افت می‌کنند. آن ها حتی در ورزش‌های دیگر نیز ضعیف‌تر می‌شوند.
 
* چرا شما تیم ملی هندبال ایران را انتخاب کردید؟ آیا این تیم می تواند انتظارات شما  را برطرف کند؟
 
زوران کاستارا تویچ:  من از طرف فدراسیون ایران پیشنهاد داشتم و برایم یک چالش بزرگی بود. من نیاز به چالش دارم . مسابقات جهانی دوره قبل تیم ایران من را تحت تاثیر قرار داد. کیفیت بازی آن ها من را تحت تاثیر قرار داد. بازیکنان ایران هم پتانسیل‌ این که بهتر از قبل باشند دارند. من انتخاب کردم که جزوی از خانواده‌ فدراسیون هندبال ایران باشم. می خواهم از این فرصت استفاده کنم و به عنوان مربی ایران در بازی‌های آسیایی باشم و باید بتوانیم مدال بگیریم. بازی‌های آسیایی برای همه ما یک فرصت است اگر این پتانسیل‌ را در بازیکنان ایران نمی دیدم این جا نبودم.
 
* تفاوت هندبال ایران و اروپا چیست و ما چطور می‌توانیم به آنها برسیم؟
 
زوران کاستارا تویچ:  ما می‌توانیم درباره تفاوت‌ها از ریشه صحبت کنیم. از مسائل پایه بگوییم. در اروپا برای تیم‌های پایه و نوجوان در هر گروه سنی برنامه‌ای خاص وجود دارد. در ایران تیم نوجوانی را دیدم که بازیکنان تلاش می‌کردند از حرکات بزرگسالان تقلید کنند، اما باید هندبال را به بچه‌ها با روش مربوط به خودش‌شان یاد داد. اگر روانشناسی کودکان را در نظر بگیریم هندبال سطح بالایی خواهیم داشت. باید بر روی هندبالیست‌ها به صورت فردی کار کرد تا رشد کنند. اگر به صورت فردی بازیکنان تاکتیک داشته باشند در نهایت می‌توانیم تیم خوبی داشته باشیم. اگر به صورت فردی رشد نکرده باشند نمی توانیم به سطح خیلی بالایی برسیم. باید بازیکنانی در رده پایه فرصت تجربه کردن داشته باشند و در دوره های بالاتر به لیگ‌های خارجی بروند، حتی برای ۱۰ یا یازده ماه تمرین کنند و بازی کنند.
 
محسن بابا صفری: برنامه‌ریزی در مقاطع پایه خیلی مهم است. البته در حال‌ حاضر هم برنامه‌ریزی هایی برای مقاطع پایه شده است. در این سال ها من این اتفاق را از تنها یک تیم دیدم. تیم سپاهان و شهر اصفهان این کار را در طول تاریخ هندبال خوب انجام داده است. در سایر شهرها هم کم و بیش این اتفاق افتاده است، اما در اصفهان چون مربیان بیشتری نسبت به سایر شهرها وجود دارد و پتانسیل‌ هم بیشتر است، تمرکز روی این موضوع بیشتر است. من دوست دارم که سایر شهرها نیز برای این منظور اقدام کنند اگر از همین تیم‌های پایه شروع کنیم بسیار پیشرفت خواهیم کرد. در اروپا تیم‌های ۱۲ ساله، ۱۴ ساله و دارند، این تیم‌ها در هر هفته‌ دو تا سه بازی انجام می دهند، لیگ دارند و حتی امتیازی برای تیم‌های لیگ برتری خود جمع می کنند. یعنی اگر اول شوند امتیازی به تیم بزرگسالان خود خواهند داد. این خیلی خوب است و همه تیم‌ها مجبور هستند که تیم پایه داشته باشند. در مجارستان ترکیه و رومانی این اتفاق می افتاد.
 
پویا نوروزی نژاد: به نظر من پایه سازی و هماهنگ بودن خیلی مهم است. بهترین سطح هندبال در اروپا است. مثل رشته کشتی در ایران یا بسکتبال در آمریکا، هندبال در اروپا کیفیت خوبی دارد و هواداران زیادی هم دارند. ما باید هم پایه سازی کنیم و هم باید با لیگ‌های اروپایی هماهنگ شویم. نمی‌شود در سال پنج ، شش ماه لیگ داشته باشیم. در صورتی که در اروپا یازده ماه در لیگ برتر یا در رده‌های پایه خود کار می‌کنند. اگر ما می‌خواهیم پایه سازی کنیم می طلبد که با تاریخ معتبرترین لیگ‌های دنیا هماهنگ باشیم. ما اگر بتوانیم از این موضوع استفاده کنیم خیلی به رشد هندبال ما کمک خواهد کرد.
 
مجتبی حیدرپور : تقریبا تیم‌ ‌ملی بزرگسالان ما در آسیا نسبتا جایگاه خوبی دارد اگر بخواهیم به سطح جهانی برسیم، باید زیر ساخت خوبی داشته باشیم. در حال‌ حاضر می‌توان گفت‌ هیچ پشتوانه خوبی برای تیم‌ ‌ملی بزرگسالان نداریم. از وقتی که رحیمی به فدراسیون آمده تیم‌های جوانان و نوجوانان فعال شدند و چندین ماه است که در اردو هستند. در حال‌ حاضر هم تنها چند شهر روی پایه ها فعالیت می  کنند به نظرم اگر می‌خواهیم به سطح اروپا برسیم باید پایه ها را از نو بسازیم تا در آسیا و جهان حرفی برای گفتن داشته باشیم.



مهرداد صمصامی: بازیکنان ملی جوان ما که در اردوی تیم‌ ‌ملی هستند واقعا از لحاظ بدنی چیزی نسبت به اروپا که مهد هندبال است کم ندارند. به نظر من همه اینهایی که گفتند دلیل اصلی تفاوت هندبال ایران و اروپا است. به نظر من تیم‌های پایه مستلزم داشتن مربی خوب خارجی هستند. داشتن مربی اروپایی برای ما نتیجه‌ داد. چندین سال پیش استفهام مربی روسی برای تیم‌های پایه آوردند و بازخورد آن را عملی دیدیم. همه آن بچه‌هایی که زیر نظر این مربی بودند در حال‌ حاضر در اروپا در تیم‌های خوب توپ می زنند. مثل ایمان جمالی، علیرضا موسوی، پویا نوروزی نژاد، استکی‌ها و ... هم با مربیگری استفهام شروع کردند. به نظر من خیلی موثر است که یک مربی خوب و با دانش برای پایه‌ها انتخاب شود. مربی‌های ایرانی زحمت زیادی می کشند، اما زیر ساخت و امکانات  باید فراهم شود. وگرنه از لحاظ ژنتیکی و بدنی چیزی کم نداریم. جوانان و نوجوانان استیل خوب و قدرت بدنی فوق‌العاده‌ دارند فقط یک نفر می‌خواهند که آنها را هماهنگ کند و هندبال بازی کردن را به آنها یاد دهد. ما از لحاظ پایه‌ای ضعیف‌تر بالا آمدیم چیزهایی که الان کار می‌کنیم باید هفت، هشت سال پیش یاد می‌گرفتیم اگر هندبال بلد بودیم هر مربی می آمد کار راحتی داشت. رحیمی که آمد کمی در تیم‌های جوانان و نوجوانان تکاپو به راه افتاده است، امیدواریم که بتوانند نتیجه بگیرند و این تکاپو ادامه دار باشد و هر ساله حداقل یک تیم در مسابقات جهانی باشد. ما در سال‌های گذشته همیشه جوانان یا نوجوانان را جهانی داشتیم، اما اکنون چند سالی است که دیگر این اتفاق را نداریم  و انگیزه‌ها هم از بین رفته است. امیدواریم که تیم پایه قوی داشته باشیم که پشتوانه برای بزرگسالان هم باشد. چون ما بازیکنان پا به سنی هستیم و ورزش حرف‌های هم یک سقفی دارد، مخصوصا در هندبال که فرسودگی بدنی بیداد می‌کند. هر چقدر پشت سر خوب باشد انگیزه ما هم بیشتر خواهد شد.
 
محسن باباصفری: اکنون پشتوانه خوب خیلی کم است. تیم ملی جوانان از لحاظ فیزیکی خوب هستند، اما به لحاظ تاکتیکی و تکنیکی خیلی ضعیف هستند. زمانی که ما جوانان و نوجوانان بازی می کردیم من خودم با "هان سن" بازی کردم اکنون او کجا است . آن موقع هان سن در اروپا بازی کرد، ما در ایران. او با یک مربی تاپ کار کرد. مربیان با دانش خیلی می‌توانند به پیشرفت هندبال کمک کنند.
 
* چه ویژگی‌ هایی باید داشت تا یک فرد هندبالیست شود؟
 
محسن بابا صفری: مثل من باشند (با خنده) – در هندبال روز دنیا فیزیک بدنی حرف اول را می زند. قد و استعدادیابی مهم است. در کمیته ملی المپیک در بدو ورودی  بچه‌ها استعدادیابی می شوند و در این شرایط خیلی بهتر است. الان نسلی که در تیم‌ ‌ملی هستیم هم قد بلند و هم فیزیک خوب داریم. فیزیک خوب در جوانان و نوجوانان هم وجود دارد فقط باید دید این پتانسیل‌ و استعداد چگونه باید رشد کند.
 
زوران کاستارا تویچ: با تلاش زیاد، انتخاب و استراتژی خوب، کسب اطلاعات از جاهای مختلفو تماشا کردن بازی‌های هندبال می توان رشد خوبی در این رشته داشت. ایران والیبالیست‌های خوبی دارد. بسکتبالیست‌ها هم خوب هستند. می‌توان بچه‌های با استعدادی را به هندبال کشاند. باید بر روی این بچه‌ها کار کرد و سرمایه‌گذاری کرد و بعد از گذراندن دوره نوجوانی بعد از ۲۱ سالگی می‌توان بازیکنان خوبی به تیم ملی بزرگسالان آورد. شما باید در آینده استراتژی خوبی برای هندبال در نظر بگیرید.
 همه از همان نوجوانانی معتقد بودند که پویا نوروزی نژاد آینده خوبی خواهد داشت. چه ویژگی‌هایی داشتی که همه این تصور را داشتند؟
 
پویا نوروزی نژاد: نظر لطف هم بوده است ولی نکات مثبتی بود که به پیشرفتم کمک کرد. همه این اتفاق‌ها شاید شانسی برای من رخ داد. من پنجم ابتدایی بودم در مدرسه و زنگ ورزش، معلم ورزش تست هندبال گرفت. ما آن موقع نمی دانستیم حتی هندبال چه هست و چطور بازی می‌کنند. مربی برای ما توضیح داد  که دروازه‌ است و شما با دست توپ می زنید و دریبل می کنید. ما هم طبق آن چه که توضیح دادند هندبال بازی کردیم و در کل مدرسه دو، سه نفر انتخاب شدند که من هم جزو آنها بودم. در کل منطقه ۱۷ هم کل مدارس این کار را کرده بودند و در نهایت ۱۰۰ دانش‌آموز از مدارس مختلف ان منطقه انتخاب شدند. آن جا هم دوباره غربالگری اتفاق افتاد و ما بعد از آن به این رشته روی آوردیم. اولین بار هم که توپ هندبال دست گرفتم به زمین زدم، گرفتم دوباره به زمین زدم. مربی به من گفت‌ این خطا است و باید این جور دریبل زد. در آن استعدادیابی ۲۰ بازیکن انتخاب شدند و روی آنها کار شد که یکی از آنها من بودم. علاقه هم داشتم و ادامه‌ دادم. به جایی رسیدم که دوست داشتم حرفه‌ای کار کنم و تا حدی که می‌توانم بالا بروم. واقعا از زندگی ام گذاشتم، شبانه روز کار کردم و اصلا برایم مهم نبود که مشکلات در سر راهم چیست. استارتی که از مدرسه زده شد من را هل داد من هم سعی و تلاش کردم و در حال حاضر به این جا رسیدم. من فکر می‌کنم که هنوز تا موفقیت که گفتید فاصله هست و سعی می‌کنم به بالاترین حد آن برسم.
 
* چند بازی برای یک بازیکن حرفه‌ای در طول سال لازم است؟
 
محسن باباصفری: هر چه‌ بیشتر بهتر. الان در اروپا در یک دوره در لیگ ۲۴ بازی انجام دادیم ۹ بازی هم در پلی‌آف داشتیم قبل از فصل هم یازده بازی دوستانه برگزار شد که سر جمع ۴۴ بازی انجام دادیم.
 
مجتبی حیدرپور: هر چه بازی ها تعدادش بیشتر باشد بهتر است. بین ۴۰ تا ۵۰ بازی نرم آن است.
 
پویا نوروزی نژاد: من هم فکر می‌کنم بین ۴۵ تا ۶۰ بازی نرمال باشد. ما امسال با کادتن ۵۵ بازی انجا م دادیم، که بازی دوستانه و لیگ .... را شامل می شد.
 
مهرداد صمصامی: فکر کنم در لیگ ایران ۱۸ بازی تنها در طول یک فصل داشته باشیم.
* در اروپا یک بازیکن چند بازی حرفه‌ای در یک سال انجام می‌دهد؟
 
زوران کاستارا تویچ:  بین ۶۰ تا ۷۰ بازی. آن ها هر سه روز یک بازی می‌کنند. بازی ها شامل لیگ داخلی، بازی‌های خارجی برای تیم‌ ‌ملی، بازی های باشگاهی است. البته ممکن است یک ماه هم بازی نداشته باشند. در اولین  کمپ که در ایران برگزار کردیم خیلی مشکل داشتم، زیرا بازیکنان در شرایط بدنی خوبی نبودند. 
 
* فکر می کنید راه‌حل چیست؟
 
زوران کاستارا تویچ:  من تنها مربی هستم. باید این مساله را رییس فدراسیون حل کند. در آینده باید به فکر تغییر سیستم باشد. در ایران ۱۴، ۱۵ باشگاه هست باید شرایط بازیکنان خوب باشد. در پایتخت کشور فعالیت هندبال زیاد نیست. بیشتر در شهرهای حاشیه‌ای است و بازیکنان از شهرهای کوچک هستند. پتانسیل‌ هندبال ایران با ۸۰ میلیون بسیار زیاد است. می توانید از اسپانسرها استفاده کنید تا کیفیت را افزایش دهید.
 
* اگر غول چراغ جادو بگوید که تنها سه مشکل از مشکلات هندبال را حل خواهد کرد. آن سه مشکل برای شما چه خواهد بود؟
 
محسن بابا صفری: اکنون بزرگترین مشکل بحث قراردادهای مالی است. بازیکنان در ایران با قراردادهای پایین بازی می‌کنند. مقدارهای کم هم گاهی داده نمی‌شود. در حال‌ حاضر فکر کنم سقف قراردادی بازیکنان ۱۰۰ میلیون تومان باشد. قبلا سقف قراردادها بیشتر بود، در تیم ثامن سقف ۲۰۰ میلیون تومان بود. البته تیم‌های دیگر هم این مبلغ را می دادند. ما در ثامن الحجج (ع) با ۲۰۰ میلیون تومان قرارداد بستیم بعد تیم منحل شد. الان قراردادها  خیلی پایین آمده و حتی برخی از باشگاه‌ها، ماه‌ها و سال‌ها پول بازیکنان را نمی‌دهند. خیلی از بچه‌ها از سال‌های قبل طلبکار هستند. اولین چیز به نظر من همین بحث قرارداد مالی و حضور اسپانسرها است که باید حل شود.
 
پویا نوروزی نژاد: حمایت اسپانسرها و مسئولان اولین موضوع است. بعد از آن پایه سازی خیلی قوی و آخری هم توجه بیشتر رسانه‌ها است. رسانه هم می‌تواند به رشته کمک کند و هم می‌تواند آن را به پایین بکشد. به نظر من می‌توان با حمایت رسانه‌ها به این رشته کمک کرد. رسانه، ‌اسپانسر و مدیران همه به هم متصل هستند.
 
مهرداد صمصامی: همین ‌اسپانسر، پایه سازی و توجه رسانه‌ها را مشکل اصلی می دانم. البته اگر می‌توانستم هر سه مشکل را ‌اسپانسر، اسپانسر و اسپانسر می گفتم. ‌اسپانسر برای هندبال نیاز است. اگر لیگ پویایی داشته باشیم به تیم‌ ‌ملی هم کمک خواهد شد. با لیگ با کیفیت مسلما جوانان خوبی رشد می‌کنند و بالا می روند. در هندبال با وجودی که سقف مالی به ۲۰۰ میلیون تومان رسید بعد به جای پیشرفت، پس رفت و نزول داشت.
 
مجتبی حیدرپور: علاوه بر این ها که بچه‌ها گفتند ما به لحاظ سخت افزاری هم ضعیف هستیم تهران تنها یک سالن نیمه اختصاصی دارد - فوتسال هم در آن فعالیت می‌کند – در سایر شهرها سالن اختصاصی و مدرن نداریم و علاوه بر ‌اسپانسر، ‌اسپانسر  و ‌اسپانسر نداشتن زمین اختصاصی هم یکی از مشکلات است.
 
زوران کاستاراتویچ:  هندبال در ایران ورزشی نیست که به شود روی بازگشت پول حساب کرد. باید به هندبال مثل یک زمین نگاه کرد. باید مثل یک زمین روی آن سرمایه‌گذاری کرد . اگر می خواهید از درختان زمین تان محصول بگیرید باید سرمایه‌گذاری کنید. باید از زمین نگه داری کنید. اگر می خواهید نتیجه‌ بگیرید باید چند سال منتظر باشید و سرمایه‌گذاری کنید شاید هشت تا ۱۰ سال شاید این زمین و این درخت به شما محصول بدهد. در حال‌ حاضر از زمین بدون آب ، بدون کود محصول می‌خواهند. اول باید سرمایه‌گذاری کرد و بعد انتظار داشت باید از اول شروع کرد نه از آخر.
 
* بعد از چند وقت هندبال ایران محصول می‌دهد؟
 
زوران کاستارا تویچ: نمی دانم من این جا نبودم و شاید هم در آینده نیز نباشم. فقط می‌توانم حدس بزنم. شاید ۱۲ تا ۱۴ سال، شاید کمتر یا بیشتر. نمی‌توانم بگویم چند سال. می‌توانم درباره سرمایه‌گذاری صحبت کنم اگر می‌خواهید مانند لیگ اروپا باشید باید سرمایه‌گذاری کنید. در اروپا هر بازیکن برای یک باشگاه اروپایی در یک فصل نیم میلیون یورو هزینه دارد.
*فکر می کنید یک بازیکن حرفه‌ای هندبال باید چقدر درآمد داشته باشد؟
 
زوران کاستارا تویچ:  نمی‌دانم من درباره بودجه صحبت می‌کنم. برخی از باشگاه‌ها در فرانسه ۱۸ – ۱۹ میلیون یورو بودجه دارند. حدود ۲۰ باشگاه در اروپا داریم که بودجه پنج تا ۱۰ میلیون یورویی دارند.
 
* فضای مدیریتی هندبال چطور است با توجه به این که یکی از هم تیمی‌های خودتان نیز در فدراسیون است.  قبلا مشکلات مدیریتی بود اکنون فکر کنم دیگر آن حل شده است؟
 
محسن بابا صفری:  اکنون یکی از مدیران موفق و با تجربه را در فدراسیون داریم که هم در فوتبال خدمت کرده‌ و هم ۱۷ سال در فدراسیون هندبال بوده است. اتفاق خوبی هم که انجام داد رجبی را به عنوان دبیر خودش انتخاب کرد. دبیر از بطن خود بچه‌ها انتخاب شد و اکنون به نظر من جزو دبیرهای موفق بین سایر فدراسیون‌ها است. این سبب شد که از لحاظ مدیریتی مشکلی نداشته باشید و فکر کنم از فدراسیون‌های موفق باشیم.
 
پویا نوروزی نژاد: مشکل مدیریتی در فدراسیون هندبال حل شده است و اکنون مثل  یک خانواده‌ هستیم. بازیکنان، فدراسیون‌ و همه اطرافیان مثل یک خانواده‌ هستند و همه می‌خواهند به تیم‌ ‌ملی کمک کنند تا نتیجه‌ بگیریم. این طور نیست که فدراسیون بگوید بازیکن باید نتیجه‌ بگیرد و بازیکنان بگویند مقصر فدراسیون است  و باید این کارها را می‌کرد. این جوی که در هندبال حاکم است خیلی خوب است و چیزهایی هم که گفتیم تا غول چراغ جادو آن را حل کند چیزهایی است که می‌تواند خیلی به پیشرفت هندبال کمک کند. یعنی اگر این اتفاق‌های خوب وارد خانواده‌ هندبال شوند، می‌تواند فدراسیون را ازاین رو به آن رو کند. مهم بود که مثل یک خانواده‌ شویم خیلی مهم بود که شد. اکنون باید بتوانیم ‌اسپانسر را چاشنی کار کنیم.
 
* قراردادهای لژیونرها چقدر است؟
 
محسن باباصفری: از لحاظ قراردادی که خدا را شکر، یورو بالا رفت و قراردادهای ما دوبل شد. مبالغ قراردادهای ما خیلی خوب است. مبالغ قابل توجه است. تقریبا لژیونرها یک میلیارد می‌گیرند. با این وضعیت یورویی مبالغ قرارداد لژیونرها به یک میلیارد می‌رسد. اگر یورو بالاتر رود که مبالغ قرارداد ما هم بالاتر از یک میلیارد می‌رسد (با خنده).
* پس از بالا رفتن مبلغ یورو خوشحال هستید ؟
 
محسن بابا صفری : نه. من واقعا  ناراحتم چون این جا باید اجناس را گران‌تر خرید. الان قیمت ماشین دوبل شده است.
 
* زندگی در اروپا چطور به آن ها می‌گذرد؟
 
محسن باباصفری: از لحاظ غذایی هم در اروپا ما در باشگاه ها رستوران مخصوص داریم و برخی از اوقات خودمان آشپزی می‌کنیم. بچه‌ها هم زیاد از من دور نیستند. ۱۰ ‌دقیقه با هم فاصله داریم. برایشان غذا می پزم. نوروزی نژاد هم که به رومانی آمده بود برایشان آشپزی می‌کردم. غذاهای خیلی خوبی هم خوردند (با خنده). ما در رومانی هر کدام آپارتمان جداگانه داریم. آپارتمان‌های شیک و نویی آن هم در مناطق خیلی خوب داریم. از این لحاظ شرایط خیلی خوبی داریم. نحوه گرفتن پول از باشگاه هم خیلی خوب است و ‌دقیقا ماه به ماه پول خود را می‌گیریم. بعد از هر برد هم، پاداش داریم و به موقع آن را می گیریم. تفریح‌تمان نیز همان غذا درست کردن و اینها است. من آشپزی بهتری دارم غذا درست می‌کنم و همه به خانه من می‌آیند. با هم دست جمعی به برکه‌های قشنگی که در رومانی هست، می رویم.  و در آنجا هم کباب روی ذغال درست می کنیم.
 
*میان هواداران شناخته شده هستید؟ در شهر که راه می روید می دانند دروازه‌بان تیم‌شان هستید؟
 
محسن بابا صفری: بله. آن جا خیلی به ما علاقه دارند. خیلی بیشتر از ایران طرفدار داریم. در فروشگاه راه می‌رویم، همه ما را می‌شناسند.
 
پویا نوروزی نژاد: در کشوری که من بازی می‌کردم هیچ ایرانی نبود، اما بارها من را در رستورانی دیدند و اجازه نداده‌اند من حساب کنم. این طوری هم است اینها قشنگ است. می‌فهمیم که چقدر مردم به ورزش علاقه دارند. یک زندگی واقعی ورزشی با سختی‌های خاص خودش را در اروپا داریم.
 
محسن بابا صفری: ما در روز دو، سه جلسه تمرین داریم. آن هم تمرینی که تمام تمرکزمان روی تمرین است. در ایران تمرین‌های یک ساعت و نیمه ‌داشتیم و منتظر بودیم که تمام شود و بعد سریع لباس می پوشیدیم تا به کارهایمان برسیم، اما آن جا یک ساعت قبل تمرین باید به باشگاه برسی کارهای خود را انجام دهی. دغدغه‌ همه بچه‌های ایران مالی است و وقتی شما آن جا به موقع پول می‌گیری هیچ دغدغه‌ای نداریم. سراغ کار دیگری هم نمی‌رویم. واقعا این باعث می‌شود تا تمام تمرکزمان روی تمرین باشد. این تفاوت  ایران و اروپا است.
 
پویا نوروزی نژاد: هر جایی یک خوبی‌ها و یک بدی‌هایی دارد. سختی کار در اروپا دور از خانواده‌ بودن است. واقعا فکر کنم این موضوع همه را اذیت می‌کند، اما از لحاظ زندگی و ورزشی واقعا در بالاترین سطح هستیم. خواسته شما از مردم و مسئولان چیست؟
 
مجتبی حیدرپور: به نظر من همه باید برای پیشرفت هندبال تلاش کنند. چندین سال است که درایران بازی می‌کنیم،  ولی خب به نظرم هندبال ما هیچ تکانی نخورده است. در هر رده‌ای هم که بازی می‌کنیم به جای این که از لحاظ قراردادی و مقامی به بالاتر برسیم نزول کردیم. این هم مستقیم به مسئولان تیم، فدراسیون‌ها و به کسانی که پشت پرده این شرایط هستند، برمی گردد. می‌توانند از مربیان سطح بالا مخصوصا در رده‌های پایه استفاده کنند. چیزی هم که همیشه دوست داشتم اتفاق بیافتد رسانه‌ای شدن رشته ما است. این که بازی‌های ما دیده شود. بازی‌های ما در سال دیده نمی‌شود. ما ورزشی می‌کنیم که تقریبا کسی نه ما را می بیند و نه می شناسد.  دوست دارم هندبال ما بتواند پخش زنده بگیرد و دیده شود.
 
محسن بابا صفری: دوست دارم از مسئولان هندبال فراتر رویم. دوست دارم در جامعه به ورزشکاران ، ستاره‌های کشور یا همان نخبه‌ها اهمیت داده شود. در کشورهای دیگر این کار خیلی خوب انجام می‌شود. من با ملی‌پوشان سایر رشته‌های ورزشی در ارتباط هستم.  دو روز پیش با یکی از ستاره های  المپیکی ایران صحبت می‌کردم به من می‌گفت‌ پلیس موقع رانندگی او را گرفته است. قبول داشت که اشتباه از خودش بوده چون با تلفن همراه صحبت می‌کرده، اما بعد از نشان دادن مدارک توضیح داده که مربی است و می‌خواهد به اردوی تیم‌ ‌ملی برود، اما پلیس رفتار خیلی بدی با او داشته و او را هل داده است. این خیلی بد است. در کشورهای دیگر برای ستاره و نخبه احترام خاصی قائل هستند. من هم دوست دارم در کشور ما همین اتفاق رخ دهد و نه تنها در بحث ورزش در همه زمینه ها به نخبگان احترام بگذارند. حالا به هندبال هم بیشتر توجه کنند، چون واقعا قشر ضعیفی هستیم. این رشته واقعا هیچ پوشش خبری نداریم. هندبال هیچ وقت پخش نشده است. تنها ساعت چهار ، پنج صبح هندبال اروپا شبکه ورزش نشان داده است.
مهرداد صمصامی: در خواستم از مسئولان خصوصا در ورزش این است که رسیدگی بیشتری نسبت به ورزشکاران داشته باشند. مخصوصا بازیکن‌های تیم‌ ‌ملی همه رشته ها. در واقع بازیکنان تیم‌ ‌ملی هر رشته را می‌توان نخبه نام نهاد و بزرگترین آرزویم این است که روزی برسد که در ایران هیچ ملی‌پوشی با دغدغه‌ای فکری شروع به تمرین نکند این دغدغه‌ فکری آسیب بزرگی به ورزش کشور می زند من دوست ندارم ورزشکاری که پا به تیم‌ ‌ملی می‌گذارد با ذهنیتی بیاید که دغدغه‌ مالی داشته باشد طوری ساپورت  شوند از سوی مسئولان که باعث افتخار کشور باشند.
 
* راجع‌ به ایرانیان و طرفداران هندبال ایران چه فکری می کنید؟
 
زوران کاستارا تویچ:  من با طرفداران تماس نداشتم. یک ماه در هتل المپیک بودم و فقط با اعضای فدراسیون و مردمی که با آنها در ارتباط بودند در تماس بودم. خیلی درباره طرفداران آگاهی ندارم. من یک دیدار هم با وزیر ورزش و جوانان در کمیته ملی المپیک داشتم، اما هنوز فرصت این که با همه در ارتباط باشم، نداشتم. با بعضی داوران و بازیکنان قدیمی هم دیدار داشتم.
 
* فرهنگ ایرانی را چطور می‌بینید و کدام غذایی ایرانی را دوست دارید؟
 
زوران کاستارا تویچ:  بعضی چیزها و ساختمان‌های قدیمی را دیدم. البته خیلی وقت برای دیدن همه چیز نداشتم، امیدوارم که بتوانم جاهای بیشتری بروم.غذای ایرانی ها را دوست دارم. سه یا چهار بار کوفته خوردم و آن را خیلی دوست دارم. من گوشت خیلی دوست ندرام، اما کوفته خیلی خوب بود.
 
* شما گفتید که با آمدن به ایران نظرتان تغییر کرده است راجع‌ به آن بگویید؟
 
زوران کاستارا تویچ:  بله. همان طور که گفتم ما فرهنگ متفاوتی در اروپا داریم. من قبلا ایران را ندیده بودم. فقط راجع‌ به ایمان جمالی شنیده بودم. قبل از این که به ایران بیایم راجع‌ به ایران خواندم، از خبرها و اینترنت اطلاعاتی را کسب کردم. می دانستم که که ۶۰ تا ۷۰ درصد شیعه هستند. در ایران متوجه شدم ۷۰ درصد معلمان مدارس خانم هستند.  فهمیدم که شما در پارلمان بیشتر از آمریکا خانم دارید و مثل ایتالیایی‌ها از اینترنت استفاده می کنید. بعد از این که به ایران آمدم آدم‌های خیلی خوبی این جا دیدم . بچه‌های خوبی در تیم بودن و نظرم ۱۸۰ درجه نسبت به ایران تغییر کرد. اطلاعاتی که بیرون از ایران داده می‌شود فقط سیاسی است به خاطر نفت و منابع است. وقتی به تهران می آیید از شما استقبال می‌شود و فضا خیلی متفاوت است.
 
پویا نوروزی نژاد: آن شرایطی که گفتید که اگر همان شرایط یک تیم اروپایی در ایران باشد به ایران خواهید آمد یا نه، می گویم ۱۰۰ درصد با تمام وجود بر می گردیم. امیدوارم که آن شرایط یک روزی در ایران بوجود بیاید و ورزشکاران ما چه در هندبال چه در سایر رشته‌ها بتوانند در شرایط خوب ورزشی در ایران فعالیت کنند. اگر ما هم تا آن موقع بودیم با تمام وجود می‌آییم . اگر هم نبودیم برای آیندگان باشد و نسل‌های بعد ما بتوانند از آن استفاده کنند
* می دانید پاداش ملی‌پوشان فوتبال ایران بعد از برد اول‌شان در جام جهانی چقدر بوده است؟
 
محسن باباصفری: نه . فکر کنم ۱۰۰ یورو
 
مجتبی حیدرپور : من خبرش را خواندم، ۶۰۰ هزار دلار در کل و حساب کردم برای هر نفر ۲۰۰ میلیون تومان خواهد شد.
 
محسن باباصفری: شوخی می کنید! خیلی زیاد است. برای یک بازی خیلی زیاد است. نوش جان‌شان، اما برای یک بازی زیاد است. اسپانیا را ببرند چقدر پاداش می‌گیرند؟ کاش یک میلیارد و ۲۰۰ تومان را به کسی بدهند که گل را زده است (باخنده). مبارکشان باشد دم‌شان گرم دل ملت را شاد کردند. اما ای  کاش به همه ورزشکاران از این پاداش ها بدهند.
 
مهرداد صمصامی: به نظر من با مبالغ قراردادی که می‌گیرند این پاداش برای‌شان جذابیتی هم نداشت. ما بازیکن فوتبالی داریم که ۷۰ میلیارد تومان می‌گیرد، این رقم‌ها فکر نمی‌کنم برای آنها عددی هم باشد.

آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان  
 


 
 

نهادها
سازمان‌های هندبال
 
حامیان مالی
وزارت ورزش و جوانان    فدراسیون بین المللی هندبال     با ارسال عدد 5 به 3064 به
سامانه هواداری فدراسیون هندبال بپیوندید.
کمیته ملی المپیک ایران     فدراسیون هندبال آسیا      
  آکادمی ملی المپیک     فدراسیون هندبال اروپا      
  کمیته ملی پارالمپیک